بهروز محبی نجم آبادی در نشست علنی یکشنبه (۷ دیماه) مجلس شورای اسلامی در ابتدای نطق خود گفت:سلام حق بر ملت بزرگ و شریف ایران اسلامی، سلام بر جبهه مقاومت و ایستادگی از غزه مظلوم تا یمن مقتدر و آزادگان جهان از آفریقا تا آمریکای لاتین؛ سلام بر مردم انقلابی ولایت مدار و بصیر دیار سربداران، سرزمین عالمان عامل و نامداران و سرداران شهید، سلام بر جغتای، جوین، خوشاب و داورزن و روداب شهرستانهای پویا و انقلابی و شهید پرور.
نماینده مردم سبزوار، جوین، جغتای، داورزن، خوشاب و ششتمد در مجلس شورای اسلامی با اشاره به جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، افزود: جنگ تحمیلی ۱۲ روزه که به اذعان کارشناسان و خبرگان جهان، پیروزی راهبردی برای ایران بود و دهها سال کار امنیتی و اطلاعاتی همه جبههی بدویت مدرن را، با همه توان و همه اذناب و مزدوران داخلی و خارجی به میدان آورد، پیامی روشن داشت؛ دشمن از استقلال واقعی ملت بزرگ ایران رنج میبرد و “دین” که خلاصه اش ظلم نکردن و ظلم نپذیرفتن است، و “علم “که تصرف مرزهای دانش و فناوری است و “مردم” که دریای عظیمی هستند که “حاکمیت” همچون ماهی در این دریا است؛ مولفههای قدرت و کلید واژههای دفتر قطور و پرافتخار مقاومت ملت بزرگ ایران است.
وی با بیان اینکه با این دشمن بدسگال وحشی جز با سخن اقتدار مقاومت و تهاجم نمیشود سخن گفت، بریدهای از رمان بلند “کلیدر” نوشته “محمود دولت آبادی” را که شبیه روزگار ملت بزرگ ما است را خواند:” هر چقدر تو را خوارتر ببینند، شیرتر میشوند؛ هر چقدر نرمتر زیر زبانشان بروید تو را سگ جوتر میکنند؛ هر چقدر برایشان بیشتر چرب زبانی کنی؛ پوزه بندت را محکمتر میکشند، برای این است که باید با سرب داغ رفت دم دهانشان، برای همین از گلمحمد خوشم میآید، او کارش را یکسره کرد، زبان و دهان را بسته و تفنگ برداشته. “