به گزارش ایرنا، دولت وفاق ملی هنوز به یک سالگی خود نرسیده بود که جنگ تحمیلی ۱۲ روزه اسرائیل علیه ایران آغاز شد. کابینه از یک سو میبایست ناترازیها را جبران میکرد و از سوی دیگر برای مدیریت در جنگ آماده میشد. شرایطی که به خودی خود یک وضعیت ضد و نقیض را پیش روی مسئولین قرار میداد. به عبارت سادهتر هم میبایست نیازهای اساسی را تامین میکرد هم به فکر ذخیره کالاهای استراتژیک برای روزهای سخت میبود. این به خودی خود آزمونی سخت و محکی جدی برای مدیریت بحران و آرام نگاه داشتن جامعه و تامین کالاهای اساسی در شرایط به شدت بحرانی از یک سو و حفظ انسجام ملی و بالا بردن تاب آوری از سوی دیگر بود.
براساس گزارشهای رسمی، در جنگ ۱۲ روزه، بیش از ۶۱۱ هزار تن کالای اساسی شامل برنج، مرغ، گوشت، شکر، روغنتی است که به باور کارشناسان سکان دستگاه اجرایی کشور را به جایی امن برای حرکت کشتی جامعه تبدیل کرده است. هرچند این رویکرد گاه با چالشهایی نیز روبهرو بوده، اما نشاندهنده نوعی بلوغ سیاسی در مدیریت کشور است.
تأمین کالاهای اساسی، کنترل قیمت، حمایت حملونقلی، ارائه بستههای معیشتی، حضور میدانی در حوزههای مختلف و مجموعهای از این دست سیاستها توانسته است تصویری از یک دولت فعال در بحران را به جامعه ارائه دهد. دولتی که تلاش کرده است دو سال سخت از نفسگیرترین سالهای تاریخ معاصر ایران، تاب آوری جامعه را در عالیترین شکل ممکن نگاه دارد.
دولت پزشکیان در بحران فقدان رئیسجمهور شهید متولد شد، جنگ ۱۲ روزه را پشت سر گذاشت، با شهادت رهبر بزرگ انقلاب پا در روزهای سخت دفاع میهنی در برابر بزرگترین قدرتهای جهان گذاشت، از روزهای تلخ دی ماه عبور کرد و اجازه نداد ستون اجرایی کشور فرو بریزد و کار و مسئولیت تعطیل شود. روزهای ثبات و آرامش در پیش است. هیچ جنگی تا ابد طول نخواهد کشید و ایران نیز نشان داد که عمود خیمهاش افتادنی نیست. حالا میتوان به دولتی که از دل بحرانهای بزرگ به سلامت بیرون آمده امید بست و امیدوار بود که این آهن گداخته، فولاد آبدیدهای خواهد شد.