برای خیلیهایشان دوره کرونا زمان خداحافظی با کتابهای کاغذی و ابزارهای سنتی ارتباطات بود. صدای خشخش کاغذ، ورق زدن کتاب، تلفنهای داخلی، جلسات حضوری و سفرهای کاری حالا دیگر جایش را به سروکله زدن جدی با دنیای مجازی، قلم، تخته دیجیتال و دانلود کردن و انتقال داده و جلسات مجازی داده بود. زنانی که در دوره همهگیری تجربه متفاوتی داشته و به قول خودشان دورکاری به آنها فرصتهای جدیدی داد برای برخی باعث شد تا ترسشان از تکنولوژی بریزد. برای تعدادی هم فرصت یادگیری شیوههای جدید را فراهم کرد؛ هرچند سختیها و چالشهای مخصوص خودش را هم به همراه داشت.
به گزارش پیوست، دورکاری که ابتدا به دلیل الزام فاصلهگذاری اجتماعی و قرنطینههای سراسری در کشور اجرایی شد، حال با واکسیناسیون سراسری تقریبا از دستور کار خارج شده است اما اجرای این طرح در همین دوره نیز در بخشهای مختلف کشور علیالخصوص روی زنان تاثیر گذار بوده است؛ مدیریت همزمان خانه و کار و مدیریت کودکان در دورههای دورکاری و قرنطینه یکی از دغدغههای اصلی زنان شاغل دورکار بود حال با پایان یافتن این دوره بسیاری از آنان با وجود شناسایی چالشهایی که در این دوره با آن مواجه شدهاند، این تجربه را ارزشمند میدانند.
شیوا معلم یک موسسه تدریس زبان انگلیسی بود وقتی کرونا آمد به قول خودش زندگیاش زیرو رو شد و فهمید دیگر نمیتواند مثل قبل شاگردانش را آموزش دهد. هرچند کار کردنش با موسسه خیلی هم طول نکشید: «مشکل بزرگی که داشتیم اینکه موسسه نرمافزار ادبی کانکت را برای کار انتخاب کرد و یک آموزش یک ساعت و نیمه برای ما برگزار کردند با اینترنتی که بدون پشتیبانی فنی دائم قطع وصل میشد.»