دوربینِ انحصاریِ تلویزیون مدام فقط چند بیل مکانیکی و کامیون و آبپاش را نشان میدهد که مشغول کارند؛ نوعی «مدیریت جهادی» جلوی دوربین. اما همین دوربین پیش از فروپاشی پلاسکو بسیار بهندرت سراغ بودجه و تجهیزات آتشنشانی، مشکلات حرفهای آتشنشانان، زدوبندهای یک صنف برای شانهخالیکردن از هزینههای ایمنی و مسئولیت حاکمیتی در قبال آموزش و اعمال مقررات سفتوسخت ایمنی به شهروندان خود، رفته بود.
به گزارش سیتنا، سعید ارکانزاده در روزنامه «شرق» نوشته است: چهار روز است شبکه خبر، ٢۴ ساعته دوربینهای خود را روی آوارهای پلاسکو زوم کرده و به صورت زنده در حال نشاندادن حادثه است، اما آنچه در عمل اتفاق افتاده، این است که دوربینها هیچ چیزی را نشان نمیدهند؛ نه از حالوهوای واقعی بیمارستانها خبری است، نه از درد خانوادههای منتظر پشت حصار آواربرداری و نه از وحشت عمومی شهروندان شهری که حالا فکر میکنند هر نقطهاش، ممکن است برای خود به پلاسکویی تبدیل شود.