«هودو»ها بیشتر در آمریکا دیده میشوند، در «برایس کنیون» که تصاویر آن نیز بسیار مشهور است. در غرب رودخانهی میسیسیپی و شرق کوههای راکی آمریکا و کانادا هم دیده شدهاند. در کپه داغهای ترکیه هم هستند و مردم داخل آنها زندگی میکنند. در بخش فرانسوی کوههای آلپ نیز آنها را به نام «خانمهایی با موهای درستشده» میشناسند. «هودو»ها در صربستان و تایوان هم وجود دارند. صربها حتا این پدیدهها را از سال ۱۹۵۹ میلادی تحت حفاظت قرار دادهاند و برای ثبت در فهرست عجایب هفتگانهی جهان جدید، آنها را نامزد کردهاند.
در روستای «وردیج» (نزدیک منطقهی وردآورد) در استان تهران هم نمونههایی وجود دارد که بهخاطر شکل و نوع فرسایششان آنها را «هودو» مینامند؛ اما فقط در زنجان آنها را «دودکش جن» نام گذاشتهاند.
هودوها همیشه پدیدهای جذاب برای ژئوتوریستها و زمینشناسان بودهاند؛ اما گویا وجود نام جذابی مانند «دودکش جن» هم تا کنون نتوانسته علاقهمندان به این حوزه را به زنجان بکشاند و این پدیده، دور از اقدامات حفاظتی، در معرض تخریب قرار گرفته است، بویژه دژ کهن پای آن با نام قلعهی «بهستان» که ۶۴ اتاق و دو راهپله دارد و ثبت ملی هم شده، اما آنجا نیز بهدلیل نبود حفاظت کافی در حال تخریب شدن است.
دریاچهی «پری» درست مانند «دودکش جن» تا به حال چندان مورد توجه قرار نگرفته، هرچند گفته شده است ادارهی میراث فرهنگی و گردشگری زنجان طرحی برای ساخت سایتی تفریحی در کنار آن دارد؛ ولی تا آن زمان، حفظ این دریاچه برعهدهی مسافران و بازدیدکنندگانش است تا مانند نامش به افسانه تبدیل نشود.