هنر مستندسازی، برخلاف آنچه در سینمای داستانی مرسوم است، بر پایه اعتماد به نگاهِ فردی و حضور بیواسطه در میدان شکل میگیرد. در روزهایی که کشور شاهد حوادثی است که نیازمند روایتی دقیق، عمیق و ماندگار است، این پرسش مطرح میشود که چرا تجربههای زیسته مستندسازانی که در دل خطر بودهاند، در پروژههای ملی به حاشیه میرود؟ مسعود دهنوی مستندساز در گفتوگو با میزان از ضرورت عبور از مدیریتِ ناممحور در مستند گفت. او معتقد است که برای ثبت تاریخ، باید به خودِ مستندسازان و نگاه مستقلشان فرصت داد.
مستندسازی؛ نیازمند مواجهه تخصصی و عمیق با واقعیت
مسعود دهنوی، کارگردان و مستندساز در پاسخ به پرسشی درباره لزوم توجه بیشتر به مستندسازانی که در روزهای جنگ و در دل خطر به ثبت واقعیتها پرداختهاند، گفت: نکته من این نیست که بگوییم این دوستان را هم در نظر بگیرید یا با نگاهی مظلومانه مطرح کنیم که چرا دیده نمیشوند، چون واقعیت این است که مستندسازان ما در موقعیتهای مختلف، تواناییهای خود را اثبات کردهاند و حتی مدیران نیز بهخوبی از ظرفیتها و توانمندیهای آنان آگاهند.