قبل از اینکه بخواهیم این اصل را برای سنین کودکی دوم بسنجیم، توجه به این نکته ضروری است که واکنشهای کودکان و نوجوانان و حتی بزرگسالان تا حد قابل توجهی ناشی از رشد سالم آنها در سنین اولیه عمر است.
جوان آنلاین: شاید این جمله معروف را شنیده باشید که تنها اصل پایدار در دنیا این است که دنیا ناپایدار است. این جهان ناپایدار آبستن بحرانهاست. بحرانها ناشی از ناپایداریها و احساس ناکامیها هستند. شاید ناکامی بزرگ برای قدرتی بزرگ یک جهان را ناپایدار کند. در چنین شرایطی حتی اگر نخواهیم، کودکان و نوجوانان ما ترس و ناامنی را حس میکنند و صدای جنگ و آشوب را میشنوند. به عقیده روانشناسان، کودک و خردسال نباید جهان را جای ناامنی حس کند، برعکس باید جهان اطرافش را جایی پر از فرصتها و موقعیتهای رشد در نظر بگیرد. میدانیم که این اصل برای کودکان در کودکی اول یعنی تا هفت سال برقرار است.
قبل از اینکه بخواهیم این اصل را برای سنین کودکی دوم بسنجیم، توجه به این نکته ضروری است که واکنشهای کودکان و نوجوانان و حتی بزرگسالان تا حد قابل توجهی ناشی از رشد سالم آنها در سنین اولیه عمر است.
اینکه یک کودک امنیت و آرامش را از درون خود احساس کند و به اصطلاح روانشناسی دلبستگیاش ایمن باشد، بسیار متفاوت است تا اینکه کودک از درون احساس ناامنی و اضطراب و آشفتگی داشته باشد. کودک از درون ناامن خود میتواند عامل ناامنیهای بزرگی در بزرگسالی باشد.
«مادر» مرجع پناه عاطفی کودک