به گزارش آنا، یک مطالعه جدید نحوه سازگار شدن سلولهای سرطانی با محیطهای کم قند را که با حفظ نوکلئوتیدهای (واحدهای ساختاری اسیدهای نوکلئیک DNA و RNA) یوریدین و اجتناب از آپوپتوز (مرگ برنامهریزیشده سلولی) در برابر شیمی درمانی مقاومت میکنند را نشان داد.
این مطالعه که با آزمایش بر روی سلولهای سرطانی انجام شده است؛ دو استراتژی را که تومورها برای فرار از داروهای طراحی شده جهت گرسنگی دادن و نابودکردن آنها استفاده میکنند، را روشن میکنند.
اگرچه انواع شیمیدرمانی به صورت موفقیتآمیزی به درمان سرطانها و افزایش طول عمر بیماران کمک میکنند، اما آنچه مشخص است که این درمانها این درمان برای همه افراد به مدت طولانی مؤثر نیستند، چرا که سلولهای سرطانی فرآیند تبدیل سوخت به انرژی (متابولیسم) را دوباره تنظیم میکنند تا تأثیر داروها را دور بزنند. بسیاری از این داروها به اصطلاح ضد متابولیک بوده فرآیندهای سلولی مورد نیاز برای رشد و بقای تومور را مختل میکنند.
سه داروی مورد استفاده در این مطالعه رالتیترد، N – (فسفوناستیل)، L اسپارتات، (PALA) و بریکوینار هستند که به جلوگیری از تولید پیریمیدینها در سلولهای سرطانی کمک میکنند. پیریمیدینها مولکولهایی هستند که جزء اساسی کدهای ژنتیکی یا نوکلئوتیدهایی هستند که RNA و DNA را تشکیل میدهند. سلولهای سرطانی باید به منابع پیریمیدین دسترسی داشته باشند تا بتوانند سلولهای سرطانی بیشتر و نوکلئوتیدهای یوریدین منبع اصلی سوخت برای سلولهای سرطانی در حال تکثیر سریع، رشد و مرگ هستند را تولید کنند.