۱۴۰۴/۰۳/۳۰ ۰۰:۰۷
پرسش:
اگر امامان معصوم هستند و خطا نمیکنند، چرا در در یک دوره زمانی در برابر مسائل مهم روز، واکنشهای متفاوتی داشتهاند؟ مثلاً امام حسن (علیه السلام) صلح کرد، امام حسین (علیه السلام) قیام کرد و امام سجاد (علیه السلام) دوباره راه صلح را پیش گرفت؟ چطور امکان دارد همۀ این تصمیمها درست باشند؟ درنهایت، صلح درست است یا جنگ؟
پاسخ:
امامان شیعه با بهرهمندی از عصمت و علم الهی، همواره تصمیمهایی متناسب با شرایط خاص زمانه اتخاذ میکردند. تفاوت ظاهری در رفتار آنان نشانۀ اختلافنظر نبود، بلکه نتیجه تفاوت در موقعیتها و اقتضائات تاریخی بود.
امام حسن (علیه السلام) در دورهای بحرانی، با سپاهی متزلزل و مردمی دلسرد، صلح را برگزید تا هم از نابودی جبهه حق جلوگیری کند و هم فرصتی برای روشنگری مردم و بازگشت حکومت به اهلش فراهم شود. امام حسین (علیه السلام) نیز پس از بیست سال پایبندی به صلحنامه، در برابر نقض آن از سوی معاویه و رویکارآمدن یزید، برای جداکردن راه اسلام ناب از سلطنت فاسد، از بیعت سر باز زد و با قیام و شهادتش خط تمایزی روشن بر جای گذاشت. همچنین امام سجاد (علیه السلام) در فضای خفقانآمیز و امنیتی پس از عاشورا، مسیر فرهنگی و تربیتی را برگزید و پایههای معرفتی مقاومت را استوار کرد.