09 دی 1401 – 07:37
ماموریت سایوز ۱۱ در ۷ ژوئن ۱۹۷۱ به ایستگاه فضایی سالیوت ۱ رسید و در ۲۹ ژوئن آنجا را ترک کرد. با این وجود مأموریت بازگشت آنها به فاجعه سایوز ۱۱ منجر شد چرا که پس از بازگشت به زمین سه خدمه آن دیگر زنده نبودند.
به گزارش سیتنا، سه فضانورد روسی در ۶ ژوئن ۱۹۷۱ ماموریت سایوز ۱۱ را آغاز کردند و پرتاب ماموریت سایوز ۱۱ از پایگاه فضایی بایکونور در جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی انجام شد. در ۷ ژوئن ۱۹۷۱ نیز فضانوردان به ایستگاه فضایی سالیوت ۱ رسیدند و آنها در آن زمان رکورد طولانیترین اقامت پرواز فضایی را شکستند اما پس از بازگشت به زمین در ۳۰ ژوئن ماموریت موفق آنها با سرنوشتی تلخ به پایان رسید. این ماموریت پس از رخ دادن یک نقص در فضاپیما که باعث کاهش فشار کابین شد، به طرز غم انگیزی به پایان رسید.
حدود نیم ساعت قبل از اینکه فضاپیمای سایوز اتحاد جماهیر شوروی قرار بود در ۳۰ ژوئن ۱۹۷۱ در دشتهای قزاقستان فرود بیاید، یک مرکز کنترل پرواز کنیم. تمام جهان از این کاوشگران شجاع پیروی کردند و در غم و اندوه تراژدی آنها شریک شدند.
به گفته صدیقی، مرگ این سه فضانورد تأثیر ماندگاری بر برنامه فضایی شوروی پس از آن داشت. تلاش دیگر برای پرواز بیش از دو سال انجام نشد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، مرگ و میر دیگری وجود نداشت. شوروی در سال ۱۹۷۷ ایستگاه فضایی سالیوت ۶ را پرتاب کرد و موفقیتی غیرقابل انکار بود. چندین خدمه در ایستگاه رفتند و از آن خارج شدند و مدت ماموریتها به طور پیوسته از سه ماه به شش ماه افزایش یافت.
اسمیت گفت: در یک نکته خوشحال کنندهتر، طراحی مجدد و بهبودهای بعدی شوروی در کپسولهای سایوز(از جمله لباسهای فضایی برای صعود و فرود) بسیار بادوام بوده است. سایوز ۱۱ آخرین فاجعه فضایی مرگبار برای جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی بود.
انتهای پیام