۱۴۰۴/۱۰/۱۰ ۲۱:۲۲
پرسش:
چرا آیۀ «إیاک نعبد و إیاک نستعین» در سورۀ «حمد» به شکل جمع آمده است؟ و چرا در نماز فرادا نیز آن را جمع میخوانیم؟
پرسش:
پاسخ:
در آیۀ پنجم سورۀ «حمد»، بعد از سپاس از خدا و بیان برخی صفات الهی خطاب به خدا میگوییم: «إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ: [پروردگارا] تنها تو را مىپرستیم و تنها از تو یارى مىجوییم» (1). این سخن با دو فعل «نَعْبُدُ» و «نَسْتَعِینُ» با هیئت جمع بیان شده است که نشان از جماعت دارد. اینگونه سخنگفتن در نماز جماعت درست است؛ ولی در نماز فرادا که فردی با خدای خود رازونیاز میکنیم، چرا به مفرد یعنی «أعبُدُ» نمیگوییم، بلکه به حالت جمعی بیان میکنیم، رازورمز آن چیست؟ در پاسخ به این پرسش، دیدگاههایی از جانب مفسران و قرآنپژوهان مطرح شده است که در ادامه بررسی میکنیم.
تعبیر جمع با رویکرد تربیتی و پرهیز از تکبر