اقتصاد ۲۴– خسرو فروغان گران سایه اظهار کرد: باید میان گرانی و گران فروشی یک تفکیف مهم قائل شویم. گران فروشی به سوء استفاده فرد یا شرکتی از شرایط بازار باز میگردد که توانسته در یک مدت زمانی، کالای خود را بالاتر از قیمت واقعی به فروش برساند؛ این موضوع قطعا یک تخلف به شمار آمده و باید با آن برخورد شود.
وی ادامه داد: گران فروشی، اما با گرانی کالاها یکی نیست. وقتی مواد اولیه گران میشود و قیمت تمام شده محصول برای تولیدکننده افزایش پیدا میکند، فعال اقتصادی دو راه بیشتر ندارد؛ یا باید کالای خود را گرانتر بفروشد یا واحد صنفی خود را تعطیل کرده و دیگر کار نکند. از این رو در بررسی این موضوع باید میان این دو مفهوم تفاوت قائل شویم و در برخورد با آنها نگاه یکسان نداشته باشیم.
عضو اتاق بازرگانی ایران، نبود نگاه واحد در میان دستگاههای تصمیمگیر را یکی دیگر از مبانی اصلی بالا بودن تورم در اقتصاد ایران دانست و توضیح داد: ما باید یک بار برای همیشه به این سوال پاسخ بدهیم که آیا موافق آزاد شدن قیمت کالاها هستیم یا خیر؟ اینطور نمیشود که برخی کالاها با قیمت آزاد عرضه شوند و تولید و توزیع کننده آن اجازه اعلام هر قیمتی را داشته باشند، اما در عین حال دولت به بعضی دیگر از محصولات اجازه افزایش قیمت ندهد.
بیشتربخوانید:ارزانی ۱۵۰۰ کالا واقعیت دارد؟