انتخاب حریفان تدارکاتی تیم ملی در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ بر چه مبنایی بوده، آیا این تیمها با درخواست کادرفنی نهایی شدهاند یا صرفاً ناتوانی فدراسیون فوتبال منجر به انتخاب تیمهایی شده که احتمالاً خواهان زیادی برای انجام بازی دوستانه نداشتند.
به گزارش سرویس ورزشی تابناک، تیم ملی فوتبال ایران در مسیر جام جهانی ۲۰۲۶ کانادا، مکزیک و ایالات متحده آمریکا قرار دارد؛ تورنمنتی که به هیچوجه شرایطش عادی نیست و تیمی که قصد کرده برای اولین بار از گروهش [هرچند با حضور ۴۸ تیم] صعود کند، باید با آمادهسازی مناسبی پا به خاک آمریکا بگذارد. آن هم پس از اینکه جام جهانی ۲۰۲۲ قطر را با ناکامی ترک کرد و هنوز شکست پر گل ۶ بر ۲ مقابل انگلستان و شکست مقابل آمریکا و بر باد رفتن رویای صعود از یاد نرفته است.
تیم تحت هدایت امیر قلعهنویی خیلی زود صعودش به جام جهانی ۲۰۲۶ را قطعی کرد، اما در مسیر آمادهسازی روزهای بسیار مهمی را از دست داده است. برنامه جوانگرایی تیم ملی برخلاف وعدههای سرمربی تیم ملی به طور جدی دنبال نشد و همچنان امید قلعهنویی به بازیکنان پا به سن گذاشتهای است که در دو و حتی سه جام جهانی قبلی حضور داشتهاند و عملاً در روزهای پایانی فوتبال خود هستند. از طرفی تیم ملی در مسیر آمادهسازی خو شده بود، قرار است به مصاف پورتوریکو برود. پرسش بزرگتر از مهدی تاج و دستاندرکاران فدراسیون فوتبال است که چگونه این همه زمان را برای هماهنگی بازیهای دوستانه از دست دادند؟ جالب است که برخی بهانهها نیز در این میان مطرح شده که به طور مثال فدراسیون فوتبال اسپانیا به دلایل سیاسی -پس از اعتراضات در ایران- از نهایی کردن بازی دوستانه طفره رفته، اما نکته جالب توجه اینجاست که مهدی تاج سه روز پس از قرعهکشی جام جهانی اعلام کرد تا دو سه روز آینده تفاهمنامه بازی دوستانه با اسپانیا و پرتغال امضا میشود و اعتراضات یک ماه پس از این تاریخ آغاز شد. بنابراین چنین موضوعی نمیتواند بهانه خوبی برای پوشش ناتوانی فدراسیون فوتبالی باشد که رئیسش با وعدههای پوچ، آمادهسازی تیم ملیاش را در راه جام جهانی به خطر انداخت.