۰۹:۴۵ – ۲۴ تير ۱۴۰۵
ایرانیها هیچگاه یک جغرافیای فرعی و حاشیهای روی نقشه نبوده. ما حتی در قاب سینما و تلویزیونمان همواره با تعصب، عشق و احترامی ویژه از جنوب گفتهایم.
باشگاه خبرنگاران جوان – «خیال کردهاند جنوب، جزیرهای بیصاحب است که میتوانند قیچیاش کنند و با خود ببرند! این انگلیسیها نمیدانند که این خاک تفتیده، خون رگهای تمام ایران است. ما اینجا ایستادهایم تا مام میهن، آسوده بخوابد.» وقتی این دیالوگ ماندگار و تاریخی از سریال «دلیران تنگستان» را مرور میکنیم، به یاد میآوریم جنوب برای ما ایرانیها هیچگاه یک جغرافیای فرعی و حاشیهای روی نقشه نبوده. ما حتی در قاب سینما و تلویزیونمان همواره با تعصب، عشق و احترامی ویژه از جنوب گفتهایم؛ چه برسد به دنیای واقعیت که هرگز این خطه را تنها نگذاشتهایم و نخواهیمن پهنه نیلگون، این روزها بهجای آرامش همیشگی، میزبان غبار و آتش موشکهای آمریکایی است. متجاوزان با کینهای دیرینه، سرزمینی را هدف گرفتهاند که ساکنانش نسلاندرنسل، درس مقاومت را زندگی کردهاند. هرچند صدای انفجارهای مهیب، سکوت شبهای ساحل را میشکند و بوی باروت با شرجی هوا آمیخته میشود، اما در عمق این حادثه، حقیقتی جریان دارد که دشمنان از فهم آن عاجزند؛ اینکه پیوند ناگسستنی جنوب با پیکره ایران، با هیچحجم از آتشی گسستنی نیست. وقتی موشکی بر خاک جنوب فرود میآید، تمام ایران این زخم را حس میکند و به درد میآید. مردم صبور و خونگرم این دیار، همان مرزبانان شریفی هستند که امروز در خط مقدم این کارزار ایستادهاند تا قلب این مرزوبوم از تپش نیفتد. آنها فرزندان نخلستانهای مقاومی هستند که ریشه در ژرفای تاریخ این سرزمین دارند؛ ریشهای که با هیچآتشی نمیسوزد و در برابر هیچتهدیدی خم نمیشود.
جنوب تنها نیست؛ ما همه یک ملتیم