دلم براي ساعت خوش تنگ شده است

دلم براي ساعت خوش تنگ شده است. وقتي به آن فكر مي‌كنم فضاي دوست‌داشتني‌اي بود. دلم براي آن فضا تنگ مي‌شود ولي راستش را بخواهيد الان احساس مي‌كنم كه ديگر روحيه‌اش را ندارم.
دلم براي ساعت خوش تنگ شده است. وقتي به آن فكر مي‌كنم فضاي دوست‌داشتني‌اي بود. دلم براي آن فضا تنگ مي‌شود ولي راستش را بخواهيد الان احساس مي‌كنم كه ديگر روحيه‌اش را ندارم.

گروه سینما و تلویزیون: سعيد آقاخاني براي نسلي كه دهه‌هاي ٦٠ و ٧٠ را زيست كرده‌اند و با «ساعت خوش» خاطره لبخند را تجربه كرده‌اند پيوند ناگسستني‌اي دارد. بازيگران آن مجموعه هنوز از سوي خاطره جمعي هرجا كه در هر نقشي حضور پيدا مي‌كنند پيگيري و قضاوت مي‌شوند. آن جمع هركدام سويي رفته‌اند و آقاخاني كه حالا در مقام نويسنده و كارگردان چندين سالي مي‌شود كه با مجموعه‌هايش چهره ديگر خود را به ثبت رسانده است پس از مدت‌ها در نقشي متفاوت به نسبت تصور اجتماع از او بازي كرده است. «خداحافظي طولاني» و نقشي كم‌ديالوگ و درونگرا براي سعيد آقاخاني شايد اتفاق محسوب شود و بيراه نيست كه اين تصوير تازه و موفقيت او در خلق اين نقش را پرونده تازه‌اي در مسير بازيگري او بدانيم.

دلم براي ساعت خوش تنگ شده است

به گزارش بولتن نیوز، آقاخاني براي اين نقش سيمرغ بهترين بازيگر نقش مرد را هم از جشنواره سي و سوم فجر دريافت كرد، آن هم از دست مهران مديري يعني كارگردان مجموعه‌اي كه «سلام سلام خان دايي جان» ساعت خوش را با او به مديا معرفي كرد. از آن روزگار تا امروز، از آن نقش تا اين نقش، از آن ايام تا اين ايام زمان زيادي گذشته است؛ زمان طولاني‌اي كه كافي است تا جهان‌بيني يك انسان را چكش بزند، جلا بدهد و پخته‌تر شوي در نگاه جهان هستي. همين نقطه نيز شروع گپ ما با سعيد آقاخاني بود.

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *