
حمیده قاسمی، اقتصاد۲۴ – دلار صرافی ملی، دلار آزاد، دلار نیمایی، دلار جهانگیری، دلارِ..! وقتی تب بازار بالا میرود همه این دلارها هم باهم بالا میروند. فضای مجازی و رسانهها هم آن را بُولد میکنند و خواسته و ناخواسته سرمایه گذاران را به ورود به این بازار دعوت میکنند.
ورود پولهای جدید و افزایش تقاضا نرخها را بالا میبرد، آنهم در شرایطی که طرف عرضه یعنی ورود منابع ارزی و دلاری به کشور به دلیل عدم فروش نفت و کاهش صادرات و عدم ورود ارزهای صادراتی توسط تُجّار بسیار ضعیف است؛ اما از آنجایی که هر اوجی یک فرودی دارد، قیمتها پس از رشد افسارگسیخته ریزش میکنند و همواره در این آشفته بازار عدهای سودهای کلان میبرند و عدهای دیگر سرمایه اصلی خود را هم از دست میدهند.
در این میان هم بازهای از افراد مختلف اعم از سود کرده و متضرر تشکیل میشود که به فراخور میزان سود و زیان خود برای ورود مجدد به این بازار و یا فرار از آن منتظر اخبار جدید و نگاه بر تابلوی صرافیها میمانند. آنچه مسلم است این است که هر بازاری بازیگری دارد که برای هر تَحرُکی سناریو مینویسد و مسلما سود اصلی بازار هم نصیب او میشود. در این میان هم عدهای که قاعده بازی را بلد نیستن و رانتی نیز در اختیار ندارند، زیر دست و پای بازیگران بازارها له میشوند.
