امیرعباس واسعیزاده
انتظار میرفت امیر قلعهنویی با ادبیات محکمتری از حق ایران دفاع کند نه اینکه قدردان فیفا به نظر برسد.
جایگاه سرمربی یک تیم، درست مثل جایگاه جام جهانی در فوتبال، قابل مقایسه با هیچکس و هیچچیز نیست. تمام میکروفنها و دوربینها روی نفر اول هر تیم زوم میشود و از این بابت، انتظارات از امیر قلعهنویی بیشتر از هر کس دیگر در کاروان اعزامی تیم ملی به جام جهانی ۲۰۲۶ آمریکا است.
همه میدانستیم که به محض رسیدن کاروان تیم ملی به محل استقرار خود برای جام جهانی، رسانههای مختلف -از دوست تا دشمن- سراغ امیر قلعهنویی خواهند رفت و از او پیرامون مسائل و مشکلات اخیر تیم ملی سوال میکنند. خود امیر به صرافت از جایگاهش مطلع و به همین دلیل همواره هر جا باشد، مشاوران رسانهای جدای از مدیر رسانه، همراه دارد.
براساس مسائل فنی، باید هفته قبل اینجا میبودیم. زیرا اختلاف ساعت ۱۲ ساعته نیاز به ۲ هفته تطبیقپذیری دارد. در این تورنمنتها جدا از مسائل فنی باید موارد اخلاقی و انسانی رعایت شود. درباره ما این مسائل رعایت نشد. هرچند ملت و کشور بزرگ ایران در دهههای گذشته به این رفتارها عادت کردهاند.
صحبت من با ۴۷ مربی دیگر حاضر در جام جهانی این است: تیمی که قرار است ۸ روز دیگر در جام جهانی بازی کند، تا ۲ روز قبل بلاتکلیف بود. اگر تلاشهای فیفا نبود هم الان اینجا نبودیم. پس از اینکه تکلیف بازیکنان و کادرفنی مشخص شد، کادر مدیریتی، مدیر اجرایی و رسانه ما نمیتوانند در مسابقات باشند. از شما سوال میکنم این چه رفتاری است؟ امیدوارم این رفتار اصلاح شده و از این به بعد دیگر چنین رفتارهایی تکرار نشود.