موج تازه انتقادها به کالابرگ، در ظاهر با یک مطالبه معیشتی آغاز میشود: تورم بالا رفته و اعتبار این طرح باید افزایش پیدا کند. اما پشت این مطالبه، تنها نگرانی درباره سفره مردم قرار ندارد؛ بخشی از مناقشه به تغییر مسیر یارانه از زنجیره توزیع به مصرفکننده نهایی و جابهجایی منافع ناشی از آن بازمیگردد.
اقتصاد۲۴- جدال امروز بر سر کالابرگ فقط یک بحث عددی درباره رقم حمایت نیست؛ این جدال به نحوه توزیع یارانه، شفافیت در اصابت منابع و حتی جابجایی منافع ناشی از حذف ارز ترجیحی گره خورده است.
طرح کالابرگ یک میلیون تومانی از دیماه سال گذشته با هدف تقویت امنیت غذایی و حمایت مستقیمتر از معیشت خانوارها به اجرا درآمد. در این الگو، یارانهای که پیش از این در ابتدای زنجیره تأمین و در قالب ارز ترجیحی تخصیص مییافت، به انتهای زنجیره و به مصرفکننده نهایی منتقل شد. این تغییر صرفاً یک جابهجایی اداری یا حسابداری نبود؛ دولت تلاش کرد به جای آنکه یارانه در لایههای مختلف واردات، توزیع و بازار مستهلک شود و حتی بر قیمت نهایی نیز تاثیر خاصی نداشته باشد، سهم بیشتری از آن مستقیمتر به سفره خانوار برسد.