۱۴۰۰/۰۲/۱۵ ۰۱:۰۹

آیا ممکن است به دلیل توبه یک نفر در یک مراسم دستهجمعی مثل شب قدر دعای سایر افراد شرکتکننده در آن مراسم بهصورت دستهجمعی برآورده یا به عبارتی بقیه افراد به خاطر توبه آنیک نفر بخشیده شوند؟ در صورت امکان با آیه یا دلایل نقلی بیان گردد.
با تشکر
پاسخ:
در روايات با عبارات متفاوت اين حقيقت بیانشده است كه ممكن است خداوند به خاطر دعاي خالصانه و اشکهای چشم يك انسان پاك و باتقوا همه آن جمعيت بلكه همه امت را مشمول رحمت و مغفرت خود قرار بدهد و همه آنان را بيامرزد. چنانکه امير مؤمنان (ع) فرمود: گريه و ترس از خدا يكى از احسانها و از رحمتهاى خدا است، اگر واجد آن بوديد آن را غنيمت شمريد و دعا كنيد، چراکه اگر در ميان يك ملت مردى بگريد خداوند از گريه او بر همه ملّت ترحم آرد. (1) در حديث ديگري آمده است: هر چيزى وزن و اندازهاى دارد مگر اشك كه خداوند متعال با مقدار كمى از آن، درياهايى از آتش را خاموش مىكند. چهبسا ممكن است بندهاى درباره امتى بگريد، خداوند منّان همه افراد آن امت را بهواسطه گريه همين يك بندهاش مشمول رحمت و آمرزش خويش قرار دهد. (2) پيامبر اكرم (ص) فرمود: لَوْ بَكَى عَبْدٌ فِي أُمَّةٍ لَنَجَّى اللَّهُ تِلْكَ الْأُمَّةَ بِبُكَائِه(3) اگر بندهاى دتر از آن را در دنيا به تو داده يا در قيامت بهتر از آن را به تو میدهد و يا خير و صلاح واقعیتان آن بوده كه آن را از شما بازدارد. چهبسا چيزي را طلب نمودي كه اگر به تو میداد، تباهي دين يا تباهي و ناخوشیهای دنياي خود را در آن میدیدی». (5)
3-از روايات استفاده میشود كه هيچ دعايي بیاثر نيست. هر دعايي در دنيا و آخرت تأثير مناسب خود را دارد، پس درواقع هر دعایی به اجابت میرسد، اما گونههای اجابت آن مختلف است. امام سجاد (ع) میفرماید: «دعاي مؤمن يكي از سه فايده را دارد: يا براي او ذخيره میگردد تا در آخرت بهتر از آنچه در دنیاطلب كرده بود. به او داده شود، يا در دنيا برآورده میشود و يا بلايي را كه میخواست در دنيا به او برسد، از وي دور میکند». (6)
پينوشتها:
1. مكارم الاخلاق، حسن بن فضل طبرسي، ص 317، ناشر: دارالشريف الرضي – قم، 1412 ق
2. الكافي، شيخ كليني، ج 2، ص 482، دار الكتب الاسلاميه، تهران، ش 1365.
3. ارشاد القلوب، حسن بن ابي الحسن ديلمي، ج 1، ص 97، ناشر دار الشريف الرضي للنشر، 1413 ق.
4. كشف الغمه في معرفه الائمه، محدث اربلي، ج 2، 147، ناشر: بنیهاشمی.
5. نهجالبلاغه، ترجمه فيض السلام، نامه 31.
6. تحف العقول، حسن بن شعبه بحراني، ص 202 ناشر مؤسسه نشر اسلامي – قم، 1404 ق.
