احمد اصغری در گفتوگو با میزان پیرامون فواید و فضایل نهفته در «دعای توسل» گفت: در کتاب بحار الانوار و مفاتیح به اهمیت «دعای توسل» اشاره شده است، «دعای توسل» برای حاجت خواستن از خداوند است و در آن بر وجود مقدس «چهارده معصوم (ع)» به عنوان واسطههای بین خدا و انسان توسل میشود و از آنان طلب شفاعت و برآورده شدن حاجات درخواست میشود. این نوع درخواست به نشانه مقام اولیای الهی نزد خداوند است و هیچ منافاتی با توحید ندارد.
وی به پیشینه توسل اشاره و ابراز کرد: در آیات قرآن کریم اشاره به توسل به خوبی دیده میشود افراد گناه کار از پیامبر زمان خود، درخواست میکردند که در حق آنان استغفار کنند. درباره برادران «یوسف(ع)» میخوانیم: رو به «یعقوب(ع)» کردند و گفتند: پدرجان! از خدا بخواه که گناهان ما را ببخشد، ما اشتباه کردیم، یعقوب در پاسخ گفت: «سوف أستغفر لکم ربّی انّه هو الغفور الرحیم».
یا در آیه ۵ سوره منافقون خداوند در مورد توسل به «پیامبراکرم (ص)» بیان فرمودهاند: «وَإِذَا قِیلَ لَهُمْ تَعَالَوْا یَسْتَغْفِرْ لَکُمْ رَسُولُ اللَّهِ لَوَّوْا رُءُوسَهُمْ وَرَأَیْتَهُمْ یَصُدُّونَ وَهُمْ مُسْتَکْبِرُونَ و هر گاه به آنها گویند: بیایید تا رسول خدا برای شما (از حق) آمرزش طلبد سر بپیچند و بنگری که با تکبر و نخوت (از حق) روی میگردانند».