وقتی صحبت از تاریخ سینما میشود، ذهن بیشتر افراد به سالنهای نمایش و پردههای بزرگ میرود؛ اما سالها پیش از آنکه تماشای فیلم به یک تجربه جمعی تبدیل شود، دستگاهی ساخته شد که امکان دیدن تصاویر متحرک را برای یک نفر فراهم میکرد. این دستگاه «کینتوسکوپ» (Kinetoscope) نام داشت و نقطه مهمی در مسیر شکلگیری صنعت فیلمسازی محسوب میشود.
کینتوسکوپ ادیسون در اواخر قرن نوزدهم توسط تیم پژوهشی شرکت توماس ادیسون توسعه پیدا کرد. هرچند نام ادیسون بیش از همه با این اختراع گره خورده، اما بخش عمده طراحی فنی آن را ویلیام کندی لوری دیکسون انجام داد. این دستگاه برخلاف پروژکتورهای امروزی، تصویر را روی پرده نمایش نمیداد. کاربر از دریچهای در قسمت بالای دستگاه به داخل نگاه میکرد و با حرکت سریع نوار فیلم، احساس حرکت در تصویر ایجاد میشد.
در زمان معرفی کینتوسکوپ، هنوز مفهوم سالن سینما وجود نداشت. مردم برای تماشای هر فیلم مبلغی پرداخت میکردند و بهصورت جداگانه مقابل دستگاه میایستادند. همین موضوع باعث شد تجربه تماشای فیلم در نخستین سالهای شکلگیری خود، کاملاً شخصی باشد. هرچند عمر این فناوری چندان طولانی نبود، اما تأثیر آن بر تاریخ سینما و فناوری تصویر متحرک انکارشدنی نیست.