بازگشت تحریمهای یک جانبه آمریکا در ابعاد مختلف به ویژه از طریق اعمال تحریمهای ثانویه احتمال محدود سازی در بسیاری از موارد و تاثیرگذاری منفی بر زندگی ایرانیان را فراهم میساخت به گونهای که این تحریمها در نقل و انتقالات بانکی، هوانوردی بین المللی، حمل و نقل، صنعت، تجارت محدودیتهای بسیاری را ایجاد مینماید.
شکایت ایران علیه آمریکا در دیوان بین الملل دادگستری و صدور دستور موقت از سوی دیوان با تاکید بر این که آمریکا هر نوع محدودیتی را بر صادرات دارو و وسایل پزشکی، مواد غذایی، تجهیزات مربوط به هوانوردی و امنیت پروازی مرتفع سازد. هر نوع پرداخت مالی و نقل و انتقالات بانکی از شمول تحریمهای آمریکا مستثنی میگردد.
این دستور دیوان که به موجب ماده ۴۱ اساسنامه الزام آور میباشد را با توجه به محتوای آن یک حمایت قضایی بین المللی الزام آور از حقوق ملت ایران در برابر آمریکا میباشد که از لحاظ حقوق بشری دارای برجستگی خاصی میباشد که در تاریخ حمایت قضایی بین المللی از حقوق بشر مورد توجه خواهد بود.