سخنرانی تازهی ترامپ، همچون همیشه ترکیبی از رفتارهای خودشیفتهوار، گفتار پراکنده و گریز از موضوعات راهبردی بود. البته بسیاری از تحلیلگران جهان معتقدند در تحلیل رفتار ترامپ باید روانشناسی او را از مسائل راهبردی که ممکن است به دست او و با مشورت مشاورانش رقم میخورد جدا کرد، زیرا او رفتارهای حسابشدهای هم دارد که نباید نادیده گرفت.
جوان آنلاین: سخنرانی تازهی ترامپ، همچون همیشه ترکیبی از رفتارهای خودشیفتهوار، گفتار پراکنده و گریز از موضوعات راهبردی بود. البته بسیاری از تحلیلگران جهان معتقدند در تحلیل رفتار ترامپ باید روانشناسی او را از مسائل راهبردی که ممکن است به دست او و با مشورت مشاورانش رقم میخورد جدا کرد، زیرا او رفتارهای حسابشدهای هم دارد که نباید نادیده گرفت.
نیاز دائم به تأیید، لافزدن، و همدلینکردن با دغدغههای مخاطب، یک مشکل قدیمی در ترامپ است. نکتهای که برای مردم امریکا مهمتر است آنکه ترامپ نه فقط پراکنده حرف میزند، بلکه از موضوعاتی که رسانههای اصلی برجسته کردهاند مانند بحران نفت، جنگ با ایران، فشار بر اروپا و هزینههای پنهان جنگ کاملاً عبور میکند. شاید مردم منتظرند تا از او بشنوند «چرا امریکا مثل دزدان دریایی رفتار میکند؟» یا «قرار است چه امتیازی به ایران بدهی؟!» سکوت مقابل این پرسشها برای پایگاه رأی او سمی یا پیچیده است. بنابراین، عامدانه با پرتکردن توجه به خاطرات شخصی و خودستایی، از ورود به زمین دشوار طفره میرود. این تاکتیک البته برای دنیا بوی کهنگی میدهد و رسانههای جهان نسبت به آن خنثی شدهاند.
ترامپ حالا به جای مدیریت بحرانها، خود به یک بحران ارتباطی تبدیل شده است. رسانهها هر روز واقعیت پنهان را فریاد میزنند، ولی او با لافزدن فضای گفتوگو را اشغال میکند. او به گفته بسیاری از امریکاییها، بدترین رئیسجمهور تاریخ امریکا و مسئول اصلی زوال تاریخی این ابرقدرت قدیمی است.
***