به گزارش مجله خبری نگار/فرهیختگان-ایمان عظیمی: سعید که بر اثر صدمات ناشی از بمبهای شیمیایی نابینا شده برای معالجه راهی آلمان میشود. او در آن کشور پس از سالها به خواهرش برمیخورد و روابطش را با او از سر میگیرد. سعید پس از به دست آوردن مجدد بینایی از لیلا و خانواده وی میخواهد تا اگر فیلمی از مراسم تشییع امام خمینی (ره) در دست دارند به او نشان دهند. شوهر آلمانی لیلا به سعید پاسخ مثبت میدهد و نوار ویاچاس تشییع را پخش میکند. سعید با تماشای پیکر پیر خمین بر دستان جمعیت عزادار منقلب میشود و از حال میرود. این سکانس کوتاه نه فقط هنرمندانهترین فریمها و تصاویر در تاریخ سینمای ایران برای ادای دین به مقام شامخ ولی فکری و سیاسی جامعه است، بلکه تنها ترجمان تصویری از این وضعیت در طول ۴۷ سال برپایی نظام جمهوری اسلامی در مواجهه با مقام رهبری هم محسوب میشود، بهطوریکه اگر نقش ابراهیم حاتمیکیا را در این میان فاکتور بگیریم دیگر هیچ نشانی از ارادت اهالی سینما به امام خمینی (ره) و قائد شهید باقی نمیماند.