پنجشنبهها که به بهشت زهرا میرویم، در هر گوشه کسی را میبینیم که شوق شهادت را با زبان خاصی واگویه میکند؛ شوقی که با رقص پرچمهای سرخ و سفید و سبز روی مزارها حال و هوای آنجا را بهشتیتر میکند. هرکس به زبانی با آنان سخن میگوید و از صاحبان این تربتها صفا و پاکی را درخواست میکند.
قطعه شهدا، قطعهای از بهشت است و آنان که در این قطعه از بهشت مشغول میشوند، خود را همسایه بهشتیها کردهاند؛ بهشتیهایی که گاه به گاه مهمان دارند و این رسم همسایگی است که در مهمانداری همراه همسایه باشد.
به گزارش «تابناک»؛ گلزار شهدای بهشت زهرا، آرامگاه سی هزار شهید از رزمندگان بسیجی، سپاهی، ارتشی، جهاد سازندگی، آموزش و پرورش و… است؛ شهدایی از هر قشر با هر حرفه و عقیده که حفظ وطن نقطه اشتراکشان بود؛ از کارگر، دانش آموز، دانشجو گرفته تا معلم، مهندس و پزشک. از میان این سی هزار شهید، ۴۰۰۰ تن از آنان، از شهدای گمنام هستند.
پنجشنبهها که به بهشت زهرا میرویم، در هر گوشه کسی را میبینیم که شوق شهادت را با زبان خاصی واگویه میکند؛ شوقی که با رقص پرچمهای سرخ و سفید و سبز روی مزارها حال و هوای آنجا را بهشتیتر میکند. هرکس به زبانی با آنان سخن میگوید و از صاحبان این تربتها صفا و پاکی را درخواست میکند.
