17 خرداد 1399
گلهای نیست اگر فردا مرا به بهشت نبرند، چرا که دنیا را در میان بهشتیان میگذرانم.
حجت الاسلام ابوترابی فرد بلافاصله پس از تهاجم ارتش بعث به حریم کشورمان، با همان لباس روحانیت در جبهههای نبرد حق علیه باطل حاضر شد و در خط مقدم مبارزه با صدامیها ایستاد. وی در روزهای نخست جنگ در سال ۵۹ در تپههای الله اکبر به اسارت دشمن بعثی درآمد و ۱۰ سال در اسارت دشمن بعثی ماند.
رفتار پدرانه، نیکو و پسندیده او در زندانهای رژیم بعث باعث شده بود که اسرای ایرانی حاضر در زندان صدام، یک دلگرمی و امید و تکیه گاه را در کنار خود حس کنند.
در میان بهشتیها هستم
حاج آقای ابوترابی اسیران را بهشتی سیرت میدید و اسارت را مجمع بهشتیان و از این جهت ایشان معتقد بود که خداوند را بر نعمت هم صحبتی با آنان شکر میگذارد. ایشان در نامهای به برادرش نوشت: گلهای نیست اگر فردا مرا به بهشت نبرند، چرا که دنیا را در میان بهشتیان میگذرانم.