به گزارش مجله خبری تپـــور، سجاد ستوده صبح امروز در گفتگوی زنده با برنامه وارش شبکه تلویزیونی باران با اشاره به اینکه باید در موضوع لباس و مُد باید از نهادهای نظارتی مطالبهگر باشیم، اظهار کرد: لباس، نماد اصلی سبک زندگی است و وقتی میخواهیم سبک زندگی را تعریف کنیم، اولین مصداق و گزارهای که آن را به ما نشان میدهد، مدل پوشش ماست؛ یعنی ما با پوشش خودمان به دیگران اعلام می کنیم که سبک زندگی ما چیست. لباس نماد اصلی سبک زندگی و لایف استایل آدمهاست.
این فعال فرهنگی با اشاره به ارتباط ناموزون پوشش در گذشته با دنیای امروز: در طراحی لباس باید اِلمانها و نمادهایی مورد توجه قرار گیرند که با زندگی روزمره ما نیز همخوانی داشته باشند. شاید مدل پوشش ایرانیانِ صد سال پیش، یک مدل خاصی بوده که آن زمان ویژگیهای خوبی داشته؛ اما آیا آن مدل و پوشش و لباس، امروز جواب میدهد و با ساز و کارهای زندگی امروزی سازگار است؟ این را باید مدنظر داشته باشیم.
ستوده با اشاره به اهمیت بازتعریف هویت بومی و ملی در طراحی لباس، تصریح کرد: ما امروزه نیاز داریم که مفاهیمی همچون هویت ملی و نمادهای بومی به خصوص در اِنگارههای زندگی امروزی بازتعریف شوند. گاهی ما فکر میکنیم موضوع بومی بودن یعنی اینکه لباسهایمان عیناً همان لباس های قدیمی باشند در حالی که شما یک نماد قدیمی ۵۰ ساله و یا صد ساله و یا بیشتر دارید که اگر بخواهید عیناً آن را در طراحی لباس و مد بیاورید، چه بسا جوانان امروزی هیچ رغبتی به آن پیدا نکنند، اما اگر همان لباس، یا اِلمانهای همان لباس صد سال قبل را با خواستههای مخاطب امروزی و مبتنی بر انگارههای زیباییشناختی عرضه کنیم، مطمئنا با استقبال جدی جوانان همراه میشود.
ستوده با بیان اینکه اهمیت توجه به ارزشها و علائق نسل جدید به خصوص در عرضه محصولات فرهنگی و محصولات مرتبط با زندگی روزمره دارای اهمیت بالایی است، افزود: مخاطب شناسی و توجه به ذائقه جوانان و نوجوانان از مهمترین اصول در طراحی، تولید و عرضه محصولات زندگی در حوزههای مختلف است که توجه به ظرایف و ریزهکاریهای آن موجب فراگیری یک سبک، یک طرح و یک مدل در حوزه سبک زندگی می شود.
این فعال فرهنگی با تاکید بر پیچیدگیهای انسان عصر جدید و نیز چند بعدی بودن موضوع سبک زندگی که توأمان ابعاد مختلف زندگی را در بر میگیرد، بیان کرد: لباس به عنوان نماد بارز و اصلی بیان هویت و نیز سبک زندگی آدمی، جدای از این پیچیدگیها و ظرایف نیست؛ لذا باید با نگاه علمی و زیباییشناسانه و روانشناختی به آن نگریست و ابعاد گوناگون آن، چه در طراحی مد، چه در تنوع و همخوانی رنگ و حتی در مواد اولیه تولیدی را مورد توجه و مداقه قرار داد.