بزرگترین خطای شناختی عصر ما، تقلیل دادن هدف آموزش به «میزان حقوق ماهانه در اولین شغل» است.
طاهره چک
در جامعه امروز ما که فشارهای شدید اقتصادی و تورم، تناسب میان «تحصیلات» و «درآمد اولیه» را برهم زده، ترجیعبند بسیاری از گفتگوها این شده است: «درس خواندیم چه شد؟ فلانی که تا اول دبیرستان بیشتر نخواند، الان وضعیتش بهتر است!»
این نگرش سطحی و موج منزلتزدایی از آموزش، در حال تبدیل شدن به یک «خطر بزرگ اجتماعی» است. تحقیر درس و دانش به بهانه شرایط ناپایدار اقتصادی، سرابی بیش نیست. واقعیت این است که حتی در آشفتهترین جوامع و متغیرترین بازارها، هیچ ابزاری به اندازه «تحصیلات عمیق و اصیل» توانایی ساختن یک انسان قدرتمند، توسعهیافته و شکستناپذیر را ندارد.
جامعهای که ارزش درس و کتاب را کنار بگذارد، به دام «سطحینگری خطرناک» میافتد.
مغالطه بزرگ زمانه: «پولدار شدن» و «توسعهیافتگی»