به گزارش جامعه ۲۴، از جمله درخواستهایی که مردان تجمع کننده مقابل مجلس داشتند و با پلاکاردهای خود بر آن تاکید داشتند از این قرار بود: «قیمت سکه در زمان انعقاد عقد + نرخ تورم سالانه بانک مرکزی»، «طبق قانون حمایت از خانواده زنها در عدم تمکین و انحلال کانون خانواده آزادی مطلق دارد»، «قوانین فمنیسم نمیخواهیم»، «طبق نظر فقها حبس مردان به دلیل عدم پرداخت نفقه و مهریه شرعا جایز نیست».
اما به راستی چرا زنان به مهریه به عنوان اتکایی برای ادامه زندگی خود نگاه میکنند و در بیشتر موارد به میزان بالایی آن را مطالبه میکنند. برای بررسی این موضوع گزارش جامعه ۲۴ را دنبال کنید.
از مهریه گفتن و شنیدن موضوع تازهای نیست و برای مایی که در ایران زندگی میکنیم آشنا است. یکی از مفاد قرارداد ازدواج در هر پیوندی مهریه و میزاان آن است که هر کس به فراخور نوع اندیشه و طرز فکر خود و خانودهاش آن را تعیین میکند و مرد هم از همان ابتدا موظف به پرداخت آن است.
جالب اینجاست که اگر زن آن را بخواهد زن زندگی نیست، اما اگر مرد آن را بدهد مظلوم است. میگویند مهریه عندالمطالبه است یعنی هرگاه زن آن را خواست مرد باید بلافاصله آن را پرداخت کند و هیچ ربطی هم به زمان طلاق ندارد بنابراین چیزی نیست که مرد از آن آگاهی نداشته باشد.
درواقع او با چشم و گوش باز و در نهایت هوشیاری و شناخت آن را میپذیرد اگرچه برخی از آنها میگویند “معلوم است که ما نمیخواهیم بدهیم که اگر قرار باشد این مهریه را پرداخت کنیم، اصلا جلو نرفته و این کار را نمیکنیم. ” ازسوی دیگر این جمله را هم زیاد شنیده و میشنویم که مهریه را چه کسی داده و چه کسی گرفته است.
راستی اگر قرار بر این است پس چرا این اندازه از آن حرف میزنیم و بحث میکنیم و وقت گرانبهایمان را هدر میدهیم؟ از مطرحکردن و چانهزدن برسر مهریهای که قرار نیست کسی بدهد و کسی هم بگیرد چه هدفی داریم؟ شاید در این مباحث تنها میخواهیم ظرف چشموهمچشمیهایمان را پر کنیم که باز هم اگر اینگونه باشد به نظر منطقی نمیرسد.
همه میدانیم که داستان مهریه مربوط به امروز و دیروز نیست؛ برخی گمان میکنند این موضوع از صدر اسلام وجود داشته است. اگرچه این موضوع در صدر اسلام هم از سوی پیامبر و بهعنوان هدیه به زنانی که هیچگونه ارجی در جامعه نداشتند مطرح نشد، اما این موضوع از ایران باستان وجود داشته است و در نوشتههای زرتشتی این مساله به صراحت بیان شده است.
از نوشتههای زرتشتی چنین برمیآید که مرد وقتی میخواسته با دختری ازدواج کند، مکلف بوده است افزون بر مالی که به دختر میبخشیده، مالی را نیز به پدر او تسلیم کند.
مفهوم مهریه تاکنون و در درازای تاریخ دچار تغییرات و دگرگونیهای فراوان شده است تا جاییکه امروز تنها به معنای هدیه نیست بلکه برای برخی تبدیل به نوعی دادوستد و تجارت شده است. تجارتی که قراردادی احساسی و اخلاقی مانند ازدواج را بهکلی تحتالشعاع قرار میدهد و انسانها را هر روز بیش از پیش از هم دور و ناامید و اعتماد را که بخشی از فرهنگ عمومی جامعه است له میکند.