در حسرت زندگی نزیسته

 وقتی سن آدم بالا می‌رود داشتن آن چیزی که زمانی با سماجت در پی‌اش بودی بی‌معنا می‌شود، ولی خیال آن خواسته، همچنان با سماجت به تو چسبیده و رهایت نمی‌کند. من فکر می‌کنم هر آدمی در جایی و در زمانی از زندگی‌اش چیزی را جا گذاشته است، و گاه‌وبی‌گاه برمی‌گردد و با حسرت به آن نقطه از زندگی نزیسته‌اش خیره می‌شود.

تاریخ انتشار: ۱۲:۰۱ – ۲۴-۰۵-۱۴۰۵

درحسرت نزیسته نوشته فردین علیخواه

 وقتی سن آدم بالا می‌رود داشتن آن چیزی که زمانی با سماجت در پی‌اش بودی بی‌معنا می‌شود، ولی خیال آن خواسته، همچنان با سماجت به تو چسبیده و رهایت نمی‌کند. من فکر می‌کنم هر آدمی در جایی و در زمانی از زندگی‌اش چیزی را جا گذاشته است، و گاه‌وبی‌گاه برمی‌گردد و با حسرت به آن نقطه از زندگی نزیسته‌اش خیره می‌شود.

منبع  : عصر ایران

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *