الهه جعفرزاده
خبرآنلاین
دریاچه ارومیه، بهعنوان یکی از مهمترین پهنههای آبی داخلی ایران، تنها یک پدیده هیدرولوژیک نیست، بلکه ساختاری پیچیده و پویا در بستر زمینساختی شمالغرب کشور به شمار میرود. نقش گسلها، ساختار پوسته زمین، سنگ بستر و تغییرات تنشی ناشی از نوسانات حجم آب، از جمله عواملی هستند که در رفتار این دریاچه و پیامدهای زمینشناختی و لرزهای آن اثرگذارند.
دکتر مهدی زارع، استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی، در گفتوگو با خبرآنلاین، با نگاهی زمینساختی، به تشریح رابطه گسلها با بستر و آب دریاچه ارومیه میپردازد و در توضیح ساختار کلی دریاچه ارومیه میگوید: «این دریاچه یک فرورفتگی ساختاری است که با شبکهای از گسلهای فعال کنترل میشود و سنگ بستر و مورفولوژی کلی آن را شکل دادهاند. دریاچه بین چندین سامانه گسلی بزرگ به صورت یک حوزه فروکششی ایجاد شده است. گسل شمال تبریز، بهعنوان گسل امتدادلغز راستگرد با روند شمالغرب–جنوبشرق، از شمال دریاچه عبور میکند.»
او عنوان میکند: «جابهجایی در راستای این گسل بخشی از یک سامانه برش ساده امتدادلغز راستگرد با مؤلفه فشاری است. گسلهای سلماس و سرو در غرب و شمالغربی دریاچه نیز بهعنوان بخشهای دیگر همین سامانه، با جابهجایی دارای مؤلفه امتدادلغز راستگرد، به شکل col-sm-12 col-ms-12 box-news-new fal-hafez”>