دریاچه ارومیه سالها برای بقا جنگید؛ سالها خشک شد، عقب نشست و نفسهایش به شماره افتاد.
گروه اجتماعی: دریاچه ارومیه سالها برای بقا جنگید؛ سالها خشک شد، عقب نشست و نفسهایش به شماره افتاد. حالا که دوباره نشانههای حیات در این پهنه آبی دیده میشود، عدهای با بیملاحظگی و زبالهریزی همان زخمی را بر پیکرش میزنند که طبیعت و خشکسالی به آن زده بود. سؤال روشن است: چرا باید کسی که برای تفریح به ساحل دریاچه میآید، ردپای خود را به شکل زباله روی تن این میراث ملی باقی بگذارد؟
دریاچه ارومیه سطل زباله نیست!
به گزارش بولتن نیوز، این جمله باید آنقدر تکرار شود تا برای همه روشن شود که ریختن بطری پلاستیکی، ظرف غذا، کیسه و پسماند در ساحل دریاچه، «یک بیاحتیاطی کوچک» نیست؛ بیاحترامی به یکی از مهمترین میراثهای طبیعی ایران است.