در‌های بین‌المللی همیشه بر پاشنه اراده امریکا نمی‌چرخد

امریکا با اعمال زور و فشار بر سازمان‌های بین‌المللی، مشروعیت آنها را نزد افکارعمومی از بین می‌برد. فعالیت‌های غیرقانونی و یکجانبه‌ای که ریشه در فشار‌ها و دستورکار‌های کاخ سفید دارد، عدم‌استقلال، وابستگی ساختاری و تبعیت این نهاد‌ها از قدرت‌های بزرگ را عیان می‌سازد، از این رو این نهاد‌ها و سازمان‌ها به عنوان ابزار فشار امریکا نزد دولتمردان جهان بی‌اعتبار می‌شوند

تاریخ انتشار: ۰۸ مهر ۱۴۰۴ – ۰۱:۲۰

امریکا با اعمال زور و فشار بر سازمان‌های بین‌المللی، مشروعیت آنها را نزد افکارعمومی از بین می‌برد. فعالیت‌های غیرقانونی و یکجانبه‌ای که ریشه در فشار‌ها و دستورکار‌های کاخ سفید دارد، عدم‌استقلال، وابستگی ساختاری و تبعیت این نهاد‌ها از قدرت‌های بزرگ را عیان می‌سازد، از این رو این نهاد‌ها و سازمان‌ها به عنوان ابزار فشار امریکا نزد دولتمردان جهان بی‌اعتبار می‌شوند

جوان آنلاین: با وجود آنکه کارکرد سازمان‌های بین‌المللی باید در خدمت صلح، جلوگیری از خصومت و همکاری در حل مشکلات بین‌المللی باشد، اما رویکردهای‌شان اغلب بر مطامع امریکا منطبق بوده است و از آن پیروی می‌کنند. تازه‌ترین نمود این رویکرد، فعال‌سازی غیرقانونی مکانیسم ماشه و در پی آن، اقدامات و پیگیری‌های غیرقانونی نهاد‌های وابسته سازمان ملل است. سه کشور اروپایی به رهبری امریکا که اعضای ناقض تعهد برجام بودند با نقض صریح قطعنامه۲۲۳۱، مکانیسم ماشه را علیه ایران فعال کردند. به پیروی از این مسیر ایجادشده از سوی امریکا، دبیرخانه سازمان ملل نیز به طور غیرقانونی درباره به‌اصطلاح «اعمال مجدد قطعنامه‌های خاتمه‌یافته مربوط به جمهوری اسلامی ایران» فرایند «اطلاع‌رسانی به دولت‌های عضو» را کلید زد.

هدف از این اقدامات هماهنگ‌شده که با دست‌های پشت پرده امریکایی هدایت می‌شود، تنها فشار روانی روی ایران است، زیرا محدودیت‌های موجود در مکانیسم ماشه در مقای امریکا بر این سازمان‌ها نمی‌چرخد.

از سوی دیگر، زمانی که قلدری و فشار امریکا علیه سازمان‌ها و تعهدات بین‌المللی کارساز نبوده و نتوانسته است بر تصمیم سایر کشور‌ها چیره شود، این کشور به تحت فشار قرار دادن این سازمان‌ها یا رویگردانی از تعهداتش روی آورده است، چنانکه امریکا در هر موضوعی که در سازمان ملل یا در هر معاهده بین‌المللی که به نفعش نبوده یا آن را نقض کرده یا از آن خارج شده است. نمونه‌های متعددی، چون برجام، گاز‌های گلخانه‌ای، معاهده آب‌و هوایی پاریس، پیمان‌های کنترل تسلیحاتی و شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد نشان می‌دهند امریکا هنگامی که احساس کرده است منافعش را پوشش نمی‌دهد، حتی اگر این توافقات مورد تأیید همه کشور‌ها هم بوده از آنها خارج شده است.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *