۱۳۹۶/۰۳/۱۶ ۱۴:۱۹
در آيه ششم سوره احزاب پس از اين كه ولايت مطلقه پيامبر بر مؤمنان يادآوري ميگردد، تصريح ميشود: «همسران پيامبر مادران مؤمنانند» . (و ازواجه امهاتهم)
در اين سوره و سوره مجادله با اشاره به سنت جاهلي «ظهار» تصريح ميكند: هر گاه مردي همسرش را «ظهار» كرد و او را به منزله مادر خودش شمرد، اقدام او بي اثر است و همسر به منزله مادرش نميگردد؛ بعد در سوره مجادله اضافه ميكند: « إنْ أُمَّهاتُهُم إِلاّ اللاّئي وَلَدْنَهُم ؛ (1) مادرانشان فقط زناني هستند كه آنان را به دنيا آورده اند».
بنا بر اين آيه، تمام احكام مادري فقط براي زني ثابت است كه انسان را به دنيا آورده، هيچ زن ديگري در اين حكم با وي شريك نميگردد. خداوند چون قانون گذار است، ميتواند كسان ديگري را به «منزله مادر» معرفي كند. وقتي كسي به منزله مادر معرفي ميشود، معنايش اين است كه بعضي آثار مادري در حق وي جاري ميگردد.
آيات سوره احزاب همسران پيامبر را به منزله مادر معرفي ميكند. با توجه به سياق آيات كه در صدد معرفي شأن و مقام رسول خداست و همسرانش به خاطر نسبت همسري با وي مورد توجه قرار گرفته اند، معلوم ميشود معرفي آنان به عنوان «مادران مؤمنان»، نه به عنوان شأني معنوي، بلكه فقط براي حفظ حرمت و احترام رسول خداست. رسول خدا چنان پيش خدا مقام دارد كه «اهل بيت» آن بزرگوار مورد عنايت خاص قرار ميگيرند و برگزيده ميشوند؛ نيز محبت خويشاوندان حضرت به عنوان اجر رسالت معرفي ميگردد و همسران وي به عنوان “مادر” رسد به اين كه او همسر پيامبر و مادر مؤمنان و واجب الاحترام باشد – به هيچ وجه جايز نيست.
پرسشگر محترم ! ما شيعيان به حكم قرآن همه همسران پيامبر را “مادر” و “واجب الاحترام” مي دانيم، گر چه به شهادت قرآن و روايات و تاريخ، بعضي از آنان مادران خوبي نبوده اند، ولي خوب نبودن مادر مجوز بي احترامي به او نمي شود. مؤمن بايد مادر را حتي اگر كافر باشد، احترام كند و با او به خوبي رفتار نمايد.
ما گر چه ام المؤمنين عايشه را به خاطر تقابل او با امير المومنين و خليفه ي بر حق پيامبر و به راه انداختن جنگ خونين و پر خسارت جمل ، مادر نامهرباني براي امت مي دانيم ، ولي خود را موظف به حفظ حرمت او دانسته، كساني را كه به ايشان يا هر كدام از ديگر همسران پيامبر بي حرمتي كنند، شايسته مذمت و محكوميت مي شماريم .
پي نوشت ها:
1. مجادله (58) آيه2.
2. احزاب (33) آيه53.
3. لقمان (31) آيه15.
4. تحريم (66) آيه1.
5. همان ، آيه3.
6. همان ، آيه4.
7. همان ، آيه5.
8. همان ، آيه10.
9. احزاب (33) آيه28-33.
بنا بر اين آيه، تمام احكام مادري فقط براي زني ثابت است كه انسان را به دنيا آورده، هيچ زن ديگري در اين حكم با وي شريك نميگردد. خداوند چون قانون گذار است، ميتواند كسان ديگري را به «منزله مادر» معرفي كند. وقتي كسي به منزله مادر معرفي ميشود، معنايش اين است كه بعضي آثار مادري در حق وي جاري ميگردد.
