این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با تاکید بر اینکه ناخن جویدن در کودکان غالبا راهی برای رهایی از سختیها و فشارهای کوتاه مدت و گذرا است، تصریح کرد: اگر کودک در شرایطی مانند یادگیری مسائل جدید در مدرسه، احساس خجالت در مهمانی و شرکت در زمین بازی قرار گرفت و شروع به ناخن جویدن کرد نگران نباشید به دلیل اینکه کودک سرانجام خودش از این کار دست میکشد.
این متخصص روانشناسی با اشاره به اینکه مهمترین عامل موثر در بروز ناخن جویدن اضطراب موضوعی است که فرد را دچار نگرانی ذهنی درباره بروز واقعهای درآینده میکند، اظهار داشت: اضطراب موضوع دار وابسته به موقعیتهایی مانند اضطراب به علت دیدن فیلمهای ترسناک، مشاهده مشاجره والدین و شرکت در امتحانات و داغدیدگی ایجاد میشود. به همین دلیل مهمترین عامل مؤثر در بروز ناخن جویدن، این نوع اضطراب است.
این عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با بیان اینکه بسیاری از کودکان فقط هنگامی که فشار روحی و عصبی دارند ناخنهای خود را میجوند، گفت: اگر ناخن جویدن تبدیل به عادت شود دیگر نباید منتظر توقف خود به خودی آن باشیم همچنین بسیاری از کودکان تنها در زمان فشار روحی عصبی ناخنهای خود را میجوند که این فشارها شامل نگرانی، اضطراب، عصبانیت، تماشای فیلمهای مهیج و یا ترس از امتحان است.