صرف نظر از اینکه این بار انگار عادل ترجیح داده که مصاحبه اش ضبط شده و
کنترل شده باشد تا مثل ماجرای مجیدی دچار بحران نشود اما از همین چند دقیقه
هم می توانستی تفاوت مجیدی را با کریمی ببینی و حس کنی و صرف نظر از
رنگها تنها و تنها شخصیت ها را مقایسه کنی.
در واقع مقایسه ای که شاید همیشه در زمین فوتبال و از بعد فنی انجام می شد
حالا از نظر رفتاری انجام می شود و با وجود آنکه کریمی هم نقاط سیاه زیادی
درکارنامه و زندگی اش دارد که قابل پردازش است اما با توجه به بحثی که بین
رسانه ها و فرهاد درگرفت یکی دو نکته را بیان می کنیم.
نکته اول اینکه علی کریمی سیاستمدار نیست و سیاستمدارانه هم حرف نمی زند و نمی کوشد که سیاستمدارانه حرف زدن را هم یاد بگیرد.
او با دایی که مشکل دارد می گوید همانی را که هست می گوید نه بیشتر و نه
کمتر. همان که فکر می کند را بر زبان می آورد اما مجیدی به اندازه یک کتاب
در مورد امیر قلعه نویی حرف زد و ظاهرا به اندازه چند تا کتاب هم حرفی نزد
اما در لفافه گفت و در پرده ابهام.
تفاوت علی و فرهاد در بزرگترین نقطه قیاس همین بود که علی همان است که فکر
می کند اما فرهاد انگار با خودش خیلی صادق نیست و با خودش هم رودر بایستی
دارد و همیشه راه را برای بازگشت باز می گذارد.