بسیاری از حقوقدانان استدلال میکنند که بمباران هیروشیما بهدلیل ماهیت کور و غیرقابلتفکیک آن، نقض اصل تمایز، منع حملههای بیرویه و ممنوعیت ایجاد رنج غیرضروری بود.
در ساعت ۸:۱۵ صبح روز ۶ آگوست ۱۹۴۵ (۱۵ مرداد ۱۳۲۴)، بمبافکن آمریکایی انولا گی بمب اتمی اورانیومی معروف به «پسر کوچک» (Little Boy) را بر فراز شهر هیروشیما در ژاپن رها کرد؛ این انفجار، نخستین و تا به امروز یکی از تنها ۲ مورد استفاده از سلاح اتمی در جنگ، نقطه عطفی در تاریخ بشر و آغاز عصر اتمی بود.
هیروشیما در زمان حمله اتمی آمریکا شهری با جمعیتی حدود ۲۵۰ تا ۳۵۰ هزار نفر بود و بهعنوان مرکز نظامی و صنعتی ژاپن انتخاب شده بود؛ بمبی با قدرت تقریبی ۱۵ کیلوتن تیانتی در ارتفاع حدود ۵۸۰ تا ۶۰۰ متری در ۶ آگوست ۱۹۴۵ در هیروشیما منفجر شد؛ دمای مرکز انفجار به میلیونها درجه سانتیگراد رسید و موج انفجار و حرارت شدید بخش عمده شهر را نابود کرد.