به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، بسیاری از ما صحیفه سجادیه را با حالوهوای مناجات، اشک و نجوا میشناسیم؛ کتابی برای خلوت و گریه. اما اگر کمی عمیقتر و با عینک «مطالعات استراتژیک» به این صحیفۀ مانا و یادگار ماندگار امام چهارم بنگریم، درخواهیم یافت که برخی از این دعاها، فراتر از یک نیایش فردی، یک «نقشۀ راه امنیت ملی» را ترسیم میکند.
امام سجاد علیهالسلام در دورانی خفقانآور میزیستند، اما نگاهشان به مقوله امنیت، نگاهی جامع، چندبعدی و بهشدت مدرن است. این دعا اگر چه قرنها پیش انشا شده، اما گویی برای «اتاقهای وضعیت» و «شورای عالی امنیت ملی» نگاشته شده است چرا که امروز دشمن با تمام قوا و با ترکیبی از ترور، جنگ سایبری و عملیات روانی به مصاف امنیت ما آمده.
دفاع در دو لایه سخت و نرم
مرزبان فقط کسی نیست که کنار سیمخاردار ایستاده باشد. مرز، امروز شکل عوض کرده: مرز شهر و روستا، مرز آسمان و پدافند، مرز شبکههای مجازی و زیرساختهای سایبری، مرز ذهن مردم در برابر شایعه تِ روی ماشه را ثابت نگه میدارد.
و اما سخن آخر
عملیاتهای تروریستی روزهای ۱۸ و ۱۹ دیماه، زنگ هشداری بود تا بدانیم امنیت اتفاقی نیست؛ بلکه محصولی است که باید مدام تولید و بازتولید شود. دعای ۲۷ صحیفه سجادیه به ما میگوید که معماری امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران، سازهای است بنا شده بر چهار ستون: «اشراف اطلاعاتی»، «قدرت نظامی»، «پشتیبانی مردمی» و «روحیه معنوی».
امروز اگر میخواهیم انتقام خونهای ریخته شده را بگیریم و مرزهایمان را از گزند اهریمنان صهیونیست و حامیانشان مصون داریم، باید همزمان در محراب نیایش و میدان نبرد حاضر باشیم. باید سلاحمان تیز، دلمان قرص، چشمانمان بیدار و پشتمان به یکدیگر گرم باشد. این است راه و رسم مرزبانی از حریم حرم جمهوری اسلامی ایران.
منبع: تبیان