به گزارش خبرگزاری آنا، در بررسی تحولات میدانی اخیر، تقابل آشکاری میان سطح توانمندی عملیاتی ایالات متحده آمریکا در دو جغرافیای متفاوت به چشم میخورد. بر اساس ارزیابیها، نیروهای آمریکایی در عملیات کاراکاس موفق شدند با بهرهگیری از تنها یک چندم، از توان آتش کنونی خود، در کمتر از یک ساعت و بدون تحمل کمترین تلفات انسانی یا تجهیزاتی، رئیسجمهور ونزوئلا و همسرش را از میان لایههای متعدد حفاظتی بربایند. این رویداد، تصویری از هژمونی نظامی آمریکا و قابلیت اجرای موفقیتآمیز عملیاتهای برقآسا در برابر ساختارهای پدافندی و امنیتی آسیبپذیر را به نمایش گذاشت.
با این وجود، تغییر جبهه نبرد به جغرافیای ایران، ناکارآمدی این ماشین جنگی را در مواجهه با یک ساختار دفاعی منسجم و قدرتمند آشکار ساخته است. پس از سرنگونی یک فروند جنگنده F-۱۵ آمریکایی، تلاشهای مکرر و چندروزه این کشور برای رهایی و نجات خلبانان خود، به یک باتلاق عملیاتی تبدیل شده است.
برخلاف تجربه کاراکاس، ارتش آمریکا نه تنها در این عملیات نجات ناکام مانده، بلکه متحمل خسارات سنگین و بیسابقهای از جمله انهدام و آسیبدیدگی چندین بالگرد بلکهاوک، سرنگونی یک هواپیمای پشتیبانی نزدیک A-۱۰، دو پهپاد، دو هواپیمای ترابری C-۱۳۰ و همچنین تلفات قابلتوجه انسانی در میان نیروهای ویژه خود شده است.