غرق در شرایط حساس کنونی
تحریریه با خانه و زندگی و یا حتی محل کارهای دیگر شما فرقهای زیادی دارد و البته مهمترینش این است که وقتی توی خانه به هر دلیل، آفلاین هستید و یا شرایط شما را آفلاین کرده و دستتان از زمین و آسمان کوتاه است، گوشیتان تبدیل به بیخاصیتترین وسیله زندگی شده و با لپتاپتان هم فقط میتوانید فیلمهای ذخیره شده روی درایوهای مختلف را ببینید، در تحریریه اوضاع بر وفق مرادتان است. یعنی گوشی و رایانه و تلفنها کاربرد عادی خودشان را دارند و به عبارتی شما آنلاینِ آنلاین هستید و میتوانید در متن اخبار و وقایع ایران و جهان نفس بکشید… البته این را قبول دارم که تصویر و تصوری که الان ساختم، این روزها واقعاً خیلی ایدهآلیستی و فانتزی است!
«این روزها» که میگویم درواقع منظورم همان «اینسالها»ست! این سالها و چند سالی که فاصله بحرانها و آشوبها با هم کمتر شده و ما حس میکنیم بیشتر از دهههای قبل و تقریباً تا گلو غرق در «شرایط حساس کنونی» هستیم، هر بار که شرایط ناآرامیها حساستر میشود، اینترنت خبرنگاران و روزنامهنگاران هم مثل اینترنت معترضان و اغتشاشگران و بقیه مردم، اول کمرمق، بعد کمرمقتر و درنهایت از بیخ و بن قطع میشود. پس ما روزنامهنگاران هم مثل شما مردم با مشکلاتی که کسب و کارمان را تهدید میکند مواجهیم و مواقعی در سال خانه و تحریریه برایمان فرقی ندارد!