۱۴۰۳/۰۵/۱۰ ۱۴:۴۷
پرسش:
طبق خود آیات قرآن معجزه آوردن دلیل اثبات نبوت و پیامبری است. پس چرا وقتی از پیامبر اسلام معجزه میخواهند (درآیات 90 تا 93 سوره اسراء) ایشان میگوید من بشری مثل شما هستم و معجزه نمیآورد؟ پس از کجا باید پیامبر بودن را فهمید وقتی به درخواست طبیعی مردم جواب داده نشود و معجزه آورده نشود؟ انسان بودن که مانع معجزه آوردن نیست. مگر پیامبر رسول نیست، رسول هم باید بتواند معجزه بیاورد؟
پاسخ:
طبق آیات 90 تا 93 سوره اسراء، رسول خدا صلیالله علیه و آله از آوردن معجزات درخواستی بعضی افراد خودداری می کند. برای روشن شدن اصل مسئله به شأن نزول این آیات اشاره میکنیم.
شأن نزول آیات
گروهى از قریش نزد کعبه جمع شده، گفتند: «محمد را احضار کنید و با او گفتگو کنید.» به او پیام فرستادند که اشراف قوم جمع شدهاند و میخواهند با تو گفتگو کنند. پیامبر خدا نزد آنها شتافت، به گمان اینکه آنها تغییر فکر دادهاند. بهخصوص که به هدایت آنها شدیداً علاقهمند بود. گفتند: «اى محمد، ما ناچاریم کارمان را با تو یکسره کنیم. تو نسبت به قومت کارى کردى که احدى نکرده است. به خدایان ما بد گفتى دین ما را باطل شناختى و در د پیشنهاد دیگرى مطرح نماید و قوانین و سنن آفرینش را به بازى بگیرد و بعد از اینهمه نیز اگر مایل بود بپذیرد و اگر میلش نبود با بهانهای شانه خالى کند.
وظیفه پیامبر اثبات ارتباط خود به خدا از طریق آوردن معجزه است و هرگاه بهقدر کافى معجزه نشان دهد دیگر هیچگونه وظیفهای در این رابطه ندارد. او حتى زمان نزول معجزات را ممکن است نتواند پیشبینی کند و تنها درجایی از خداوند تقاضاى معجزه میکند که بداند خدا به این امر راضى است. (3)
پس حتی اگر فرض کنیم بعضى از این درخواستها هیچ اشکالی به آن وارد نباشد، صرفاً بهمنظور بهانهجویی بوده است و وظیفه پیامبر این نیست که در مقابل پیشنهادات بهانه جویان تسلیم گردد، بلکه وظیفه او ارائه معجزه است به مقدارى که صدق دعوت او ثابت شود و بیش از این چیزى بر او نیست. (4)