صبحی که جلسه رسیدگی به پرونده قتل الهه در یکی از شعبات جنایی دادگاه تهران آغاز شد، هوای سالن همانقدر سنگین بود که اتهامات سنگین پرونده. قاضی با صدایی شمرده و قاطع، آغاز دادگاه را اعلام کرد و خواند: «متهم پرونده، بهمن فرزانه، متولد مرداد ۱۳۷۲، فاقد سابقه کیفری، اما متهم به قتل زن مسلمان در ماه حرام، سرقت گوشی و کارت بانکی و اختفای جسد است.»
جوان آنلاین: صبحی که جلسه رسیدگی به پرونده قتل الهه در یکی از شعبات جنایی دادگاه تهران آغاز شد، هوای سالن همانقدر سنگین بود که اتهامات سنگین پرونده. قاضی با صدایی شمرده و قاطع، آغاز دادگاه را اعلام کرد و خواند: «متهم پرونده، بهمن فرزانه، متولد مرداد ۱۳۷۲، فاقد سابقه کیفری، اما متهم به قتل زن مسلمان در ماه حرام، سرقت گوشی و کارت بانکی و اختفای جسد است.»
در سکوتی که تنها با صدای برگههای ورقخورده و زمزمه اهالی دادگاه شکسته میشد، پس از اینکه قاضی غلامرضا جواهری، رئیس شعبه اول دادگاهکیفری یک رسمیت جلسه را اعلام کرد، نماینده دادستان کیفرخواست را خواند؛ از سوار شدن الهه بر خودروی سمند گرفته تا ردگیری آخرین تماسهای تلفنی و بازداشت بهمن. جزئیات جنایت، یکییکی بیان شد: انتقال پول از حساب مقتول، تخریب دو گوشی تلفن، ایراد ضربات چاقو به قلب و سرانجام رها کردن پیکر بیجان در حاشیه شهر. الهه، دختری متولد ۱۳۷۹، از تهران راهی اسلامشهر شدهبود، اما هرگز نرسید. نماینده دادستان گفت: «الهه پیام داد که تا ۱۰ دقیقه دیگر میرسد، اما آن ۱۰ دقیقه شد بیخبری.»
خواسته اولیایدم
در میانه جلسه، زنی قد خمیده با چادری مشکی به آرامی به جایگاه نزدیک شد؛ مادر الهه. صدایش لرزان، اما پرخشم بود: «الهه با نان کارگری بزرگ شد. گوشی خریده بود برای کار، برای کمک به درمان برادرش. با دلش زندگی میکرد. چرا او را کشت؟ من قصاص در ملأعام میخواهم. بچهام را کشت…» پدر الهه، مردی زخمخورده از داغ، لب به سخن گشود: «او خانواده مرا نابود کرد. میخواهم در ملأعام قصاص شود.»