پژوهش و جمعآوری اسناد و اطلاعات در سینمای ایران، همیشه مغفول است اما بانک جامع به عنوان پایگاهی دیرپا و معتبر میتواند بخشی از این کمبود را جبران کند.
سوره سینما – محدثه واعظیپور :پژوهش و تحقیق در سینمای ایران، مانند اغلب حوزهها قدر و قیمت ندارد. روحیه ایرانی، بیعلاقهگی به کار تیمی، بیتوجهی به تاریخ و مسیری که پیش از ما دیگرانی آن را پیمودهاند تعدادی از عواملی هستند که در این موضوع سهم دارند و احتمالا صدها دلیل دیگر که باید زعمای قوم درباره آن سخن بگویند. راه اندازی بانک جامع سینمای ایران در دهه هشتاد یک اتفاق مهم بود، بلندپروازی و یک جاهطلبی مثبت برای ثبت تاریخ سینمای ایران، نه در کتابها و منابع مکتوب که در فضای مجازی. در روزگاری که هنوز تب رسانههای مجازی بالا نگرفته بود، مجلهها خواننده داشت و هنوز میشد سراغ روزنامهنگاری را گرفت.
بانک جامع با تحقیق و استفاده از آمارها و اسناد موجود در آن مقطع متولد شد و برای بسیاری از سینمادوستان، روزنامهنگاران و منتقدان سینمایی منبع و مرجعی قابل استناد و تقریبا موثق بود. البته مثل هر پدیده محصول دانش و تجربه بشری، بانک جامع در همان مقطع مشکلها و ایرادهایی داشت، هنوز هم دارد اما بدون تعارف وجود چنین پایگاه دادهای آنقدر غنیمت است که کمتر باید به کاستیهایش خرده گرفت و بیشتر به دنبال رفع آنها در زمانی کوتاه و با هزینهای مناسب بود. از آنجا که انسان کمالطلب است و فضای رسانهای در یک دهه اخیر تغییرهای گسترده و گاه شگفتانگیزی داشته برای ما دوستداران بانک جامع سینمای ایران، ضرورت اصلاحات امری بدیهی است که باید به کمک متولیان بانک و سینماگران به بهترین شکل انجام شود.