مسعود کیمیایی یکی از مهمترین کارگردانهای سینمای ایران که بخش مهمی از فیلمهای سینمای دهه پنجاه و شصت بهواسه او شکل گرفته است، زندگیاش از دوران کودکی با سینما آمیخته بوده. از زمانی که از روی پول خرید نان برمیداشته و ارزانترین بلیت را میخریده و همراه رفیق دوران کودکیاش فرامرز قریبیان از تماشای یک فیلم به فیلم دیگر میرفته است. کیمیایی به همراه قریبیان از سیزده سالگی عشق زندگیاش سینما را انتخاب کرده و در بزرگسالی هم ذرهای در این عشق و علاقه تردیدی به جا نگذاشته است. سینما به قدری در دل و جانش نشسته و با تکتک وجوه زندگیاش آمیخته است که همین حالا هم نمیتواند از آن دست بکشد و مدام برای ساخت فیلمی دیگر در تکاپوست.
به گزارش فیلمنیوز، درباره مسعود کیمیایی، شخصیتهای منحصربفردی که خلق کرده و جایگاه آثارش در سینمای ایران صحبت زیاد شده است. اینبار به بهانه روز سینما، قصد داریم از ریشه شکلگیری عشق به سینما در این کارگردان مطرح بنویسیم. به همین دلیل سراغ مرور یکی از مصاحبههای مفصل او رفتهایم. سعید مروتی، سال 1381 یعنی 23 سال قبل این گفت وگو را با کیمیایی انجام داده و ما بخشهایی از خاطرات کودکی کیمیایی را مروی میکنیم.
