مرجان فاطمی | نام فروغ فرخزاد با عمق احساسات و جسارت در بیان شکوه عشق یک زن گره خورده است؛ عاشقانههایی که بدون ترس از قضاوتهای اجتماعی، از عمق وجود یک زن سروده میشد و بر دلها مینشست. حرف زدن از فروغ و به تصویر کشیدن وجوه مختلف زندگی شخصی و اجتماعیاش کار سادهای نیست و یک جورهایی حرکت روی لبهی تیغ است. ساخت اثری که بتواند بدون سوگیری، با نگاهی همهجانبه و بهدور از محافظهکاری با زندگی فروغ روبهرو شود، ریسک زیادی میطلبید و به همین دلیل هم علیرغم جذابیت این ایده، کسی تابهحال سراغش نرفته بود. با تمام این حساسیتها اما جمعهشب در اولین روز جشنواره فیلم فجر با اثری روبهرو شدیم که یک جورهایی شلیک بر شقیفهی این سوژهی ناب بود. جهانگیر کوثری با «رگهای آبی» سوژه را سر برید و تصویری از زندگی و شخصیت فروغ فرخزاد پیش روی مخاطبانش گذاشت که باورش هنوز برایمان سخت است.
یک | چند سال پیش زمانی که اولین خبر درباره ساخت فیلم «رگهای آبی» منتشر شد، تصور بازی باران کوثری در نقش فروغ، خون همه را به جوش آورد. اولین سوال این بود که اگر رابطه پدر و دختری نبود باز هم جهانگیر کوثری برای نقش فروغ، دست روی بازیگری مثل باران کوثری میگذاشت؟ بهطور طبیعی پاسخ منفی بود. باران نه چهرهاش شباهتی به فروغ دارد و نه استایلش میتواند شمایلی از این شاعر پیش رویمان بگذارد. به همین دلیل هم نادیده پیدا بود این انتخاب با هیچ معادلهای جور درنمیآید. بعد از آن صحبتهایی به میان آمد درباره اینکه «رگهای آبی» درباره مستندسازی است که قصد دارد زندگی فروغ را بسازد و باران کوثری هم بازیگری است که تستهایی برای این نقش میدهد؛ اتفاقی که اگر میافتاد میتوانست قابل پذیرش باشد که البته خبر درست نبود و باران کوثری در «رگهای آبی» واقعا ایفاگر نقش فروغ شده بود.
