مرجان فاطمی | علی نصیریان بازیگر پیشکسوت و محبوب کشورمان روز گذشته در مصاحبهای گفته است که نقش غلام باستانی «پیر پسر» ابتدا به او پیشنهاد شده اما همیشه سعی کرده در نقشهایی بازی کند که باورشان دارد و از آنجایی که غلام مردی زنباره است، مورد پذیرش او قرار نگرفته است. نصیریان یکی از بهترین و قدرتمندترین بازیگران ایران است و اصلا در این مسئله شکی نیست. همه ما بارها بازیاش را تحسین کردهایم و معتقدیم هنرمندی مثل نصیریان میتواند از پس هر نقشی بربیاید. اما در رابطه با انتخاب او برای این نقش و صحبتهایی که پیرامون باور نداشتن ایفای نقش مردی زنباره مطرح کرده، نکاتی مهمی وجود دارد که نمیشود از آنها گذشت.
1)غلام باستانی مردی میانسال است که هم قدرت بدنی بالایی دارد و به راحتی میتواند مقابل پسرانش بایستد و به آنها غلبه کند و هم شک ندارد که بالاخره میتواند از زنی جوان برای داشتن رابطه جواب مثبت بگیرد. همین مسئله است که پدر و پسر را در یک مثلث عشقی مقابل هم قرار میدهد. طبیعتا در صورتی که قرار میشد علی نصیریان ایفاگر نقش غلام باستانی باشد با توجه به سنوسال و استایلش، داستان وضعیتی دیگر پیدا میکرد. حالا شاید رقابت و جدال میان مردی چهل ساله و شصتساله در تصاحب یک دختر میتواند قابل تصور باشد و حتی به نبردی تنبهتن میان پدر و پسر بیانجامد اما طبیعتا با دوبرابر شدن این فاصله سنی، دیگر رقابتی به این معنا شکل نمیگیرد. درست است که علی نصیریان در آثاری مثل «شهرزاد» و «مسخرهباز» و … ثابت کرده که در هر سنی قدرت بازی در هر نقشی را دارد و حتما که هر اثری با حضورش درخشان میشود اما باید پذیرفت که در آن صورت، اکتای براهنی باید فیلمنامه را به سمتی دیگر میبرد و «پیر پسر» به این شکل ساخته نمیشد.
