این در حالی است که علی رغم مزیت
نسبی ایران در پتروشیمی و صنایع پایین دستی آن، ما شاهد زنجیره های گسسته ای در این
بخش هستیم و به همین جهت اکثر مواد تولیدی در بخش های مختلف صنایع پتروشیمی پس از صادرات
به کشورهای صنعتی چون چین، ژاپن واتحادیه اروپا و تبدیل شدن به محصولات نهایی، مجددا
و با قیمت های گزاف به کشور وارد شده و مورد مصرف قرار می گیرند.
البته ناگفته نماند با توسعه
صنایع بالادستی و میانی پتروشیمی در سال های گذشته، گام های مهمی در تکمیل زنجیره ارزش
این صنعت برداشته شده اما خام فروشی همچنان مهمترین مزیت این صنعت در ایران به شمار
می رود و این در حالی است که داده های موجود حاکی از آن است که حدود 70 درصد ارزش افزوده
صنعت پتروشیمی در صنایع تکمیلی محقق می شود و این بخش همراه و همگام با صنایع بالادستی
توسعه نیافته است.
