علیرضا محرمی – تابناک؛ نامش پارک جنگلی پردیسان است. پارکی ملی متعلق به سازمان محیط زیست. پردیسان که زمانی قرار بود یک اکوپارک جهانی باشد و بعدها از آن به عنوان یک اکوپارک ملی یاد شد، هرچند متعلق به یک نهاد دولتیست، اما سرمايه ملی و متعلق به تمامی شهروندان ایرانی محسوب میشود، اما انگار پس از واگذاری ۱۵ ساله آن به شهرداری تهران، حالا بخشی از پارک به بخش خصوصی واگذار شده است.
پارک ملی پردیسان در مهرماه سال ۱۳۹۶ با امضای عیسی کلانتری، رئیس سازمان محیط زیست وقت و محمدعلی نجفی، شهردار وقت تهران در تفاهمنامهای ۷ مادهای با رویکرد بهسازی و احیای پارک طبیعت پردیسان به شهرداری تهران واگذار شد که شامل همه اسناد طرح جامع پارک پردیسان و اطلاعات مرتبط، عرصه پارک، تجهیزات مربوطه به استثنای اماکن و ابنیه سازمان حفاظت محیط زیست میشد. با این حال، واگذاری این پارک به شهرداری در صورتی که کاربری آن تغییری پیدا نمیکرد، برای شهروندان تفاوتی نداشت تا مردم همچنان بتوانند از این پارک به عنوان یک سرمایه ملی و تفرجگاه عمومی از آن بهره ببرند، اما انگار مدتیست که در بخشی از این پارک تغییراتی هم ایجاد کردهاند.
در شرایطی که سرانه ورزشی در کشور پایین است و معدود بوستانهای شهری هستند که شهروندان شهروندان برای ورود به ملک متعلق به خودشان درآمدزایی کرد؟
پیگیریهای صورت گرفته از سوی خبرنگار تابناک نشان میدهد که این پایان کار نیست و باوجود افزایش بیش از ۳۳ درصدی ورود به پارکینگ پارک پردیسان در مدت زمان یک ماه از پولی شدن آن، بازهم قرار است این هزینه بالاتر برود.
گویا بهرهبردار پارکینگ قرار است برای درآمدزایی بیشتر، علاوه بر دریافت ورودی به صورت ساعتی و جداگانه هم از شهروندان پول دریافت کند و این مسئله بیشتر به مسافرانی لطمه وارد میکند که قصد استراحت شبانه در پارک پردیسان را دارند و ممکن است ساعتهای طولانیتری را در پارک حضور داشته باشند. حالا این سؤال مطرح است که آیا این اتفاق به معنای پارک فروشی نیست؟ مگر میشود پارک ملی که بخشی از سرمایه ملت است را به بخش خصوصی واگذار کرد و از آن به درآمد رسید؟