به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری آنا، آمارهای اخیر نشان میدهد سهم ۱۰ درصدی موتورسیکلتها در آلودگی هوای پایتخت، تنها نوک کوه یخ بحرانی است که زیر پوست تهران در جریان است. وجود بیش از ۴ میلیون و ۳۰۰ هزار موتورسیکلت پلاک شده در کنار ۴ میلیون و ۷۰۰ هزار خودرو، تهران را به پارکینگی بزرگ، فرسوده و آلوده تبدیل کرده است.
اما نکته چالشبرانگیز ماجرا اینجاست که چرا با وجود اشراف دستگاههای نظارتی و پلیس بر سهم مخرب این وسایل نقلیه بنزینی در تخریب ریههای شهر، کماکان شاهد جولان بیوقفه وسایل نقلیه دودزا در قلب پایتخت هستیم؟ این حجم از انباشت وسیله نقلیه آلاینده، نشاندهنده شکافی عمیق میان اشراف بر آمار بحران و اراده برای توقف آن است.
واقعیت این است که موتورسیکلت در تهران از یک وسیله نقلیه به یک ابزار گریز از قانون تبدیل شده است. جثه کوچک این وسیله، پوششی است برای حجم عظیمی از آلایندگی که به دلیل احتراق ناقص در موتورهای بنزینی فرسوده، مستقیماً ریههای شهروندان را هدف قرار میدهد.