سمیه گلپور، رئیس پیشین کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران در پاسخ به این پرسش که با وجود حضور گسترده زنان در آموزش عالی چرا همچنان در ورود آنان به رشته‌های فنی و سپس بازار کار صنعتی و حتی حرفه‌ای شکاف جدی وجود دارد، به خبرنگار ما می‌گوید: برای فهم این شکاف باید از دانشگاه عبور کنیم و به بازار کار برسیم، چون مسئله اصلی آنجا شکل می‌گیرد. دختران ما وقتی می‌بینند حتی پس از تحصیل در رشته‌های فنی، شانس جذب، امنیت شغلی و امکان ارتقای آنان کمتر از مردان است، طبیعی است بخشی از انگیزه خود را برای ورود به این رشته‌ها از دست بدهند. درواقع، بازار کار به زنان علامت ناامیدکننده می‌دهد. یعنی دختران احساس می‌کنند حتی اگر وارد مسیر‌های فنی شوند، الزاماً فرصت برابر در انتظارشان نیست. همین مسئله یک چرخه معیوب ایجاد می‌کند و آن اینکه زنان کمتر جذب می‌شوند، در نتیجه تقاضا برای ورود آنان به برخی رشته‌های فنی پایین می‌آید و همین کاهش تقاضا، شکاف جنسیتی را عمیق‌تر می‌کند؛ بنابراین ریشه ماجرا را باید در ساختار اشتغال و استخدام جست‌و‌جو کرد، نه صرفاً در انتخاب‌های آموزشی.